Politiek en zeker lokale politiek is gebaseerd op vertrouwen. Inwoners kiezen hun raadsleden als hun vertegenwoordiger en vertrouwen erop dat die raadsleden hun belangen zo goed mogelijk in de raad behartigen. En de raad kiest haar wethouders in het vertrouwen dat zij de belangen van de raad en dus de inwoners zo goed mogelijk behartigen bij het besturen van de gemeente. En daarvoor aan die raad verantwoording af leggen. De raad stelt vooraf kaders aan het beleid, waar moet het aan voldoen en wat willen wij er in terugzien, en controleert dat beleid. Dit alles op hoofdlijnen. De uitvoering en detailinvulling zijn aan het bestuur.

Tot zover is alles duidelijk en overzichtelijk als er alleen inhoudelijk verschillen bestaan tussen de partijen. Dat moet zelfs, anders wordt het eenheidsworst en worden de inwoners niet optimaal vertegenwoordigd. Anders wordt het als er andere motieven mee gaan spelen, zoals in Tytsjerksteradiel. Als rancune vanwege een teleurstellend verlopen coalitievorming drijfveer wordt voor sommige zich hierdoor benadeeld voelende partijen. En als dat niet wordt uitgesproken, blijft het op de achtergrond maar dooretteren. Dan wordt politiek niet meer rationeel maar emotioneel: een moeilijk te beheersen proces. En als het geheel op feiten is gebaseerd, kan er nog op een fatsoenlijke manier over worden gedebatteerd, maar hier vliegen sommigen uit de bocht. Er wordt op de man, of in dit geval op de vrouw, gespeeld en haar integriteit wordt op slinkse wijze in twijfel getrokken. Wethouder Gelbrig Hoekstra, door een aantal oppositiepartijen gezien als kwade genius in de coalitievorming, is de gebeten hond en daar zij als enige bestuurder al heel lang in Tytsjerksteradiel woont en werkt, en al betrokken inwoner dus een lange geschiedenis van contacten heeft,  is zij een gemakkelijk slachtoffer.

Zonder enig bewijs is in het openbaar gesuggereerd dat zij grondposities zou hebben in de Warren, belangen in een windmolen in Garyp en geheime nevenfuncties die zouden schuren met haar werk als wethouder. Deze aantijgingen zijn allemaal weerlegt, maar excuses van de inbrengers kwamen er niet. Afgelopen woensdag maakte VVD-fractievoorzitter Sjaak Hoekstra het echt te bont. Hij suggereerde dat wethouder Hoekstra al in 2017, dus voor de gemeenteraadsverkiezingen, het plan had wethouder van Ruimtelijke Ordening en Sport te worden om zo de nog niet bestaande voetbalvereniging FC Burgum te kunnen bevoordelen. Bizar en Trumpiaans zou je kunnen zeggen. Hij verdacht haar nog net niet van het zelf in brand steken van de Westermar. Maar de gemiddelde inwoner kent de details niet en denkt wat is er aan de hand? Wat het ranzige trekken geeft is dat deze verdekte beschuldigingen alleen in de raadszaal worden gedaan en een aanklacht vanwege laster dus niet mogelijk is. Integriteit is echter een groot goed, zeker voor een lokale bestuurder, waar je uiterst terughoudend mee om moet gaan. En deze zonder bewijs in het openbaar in twijfel trekken zegt meer over de agressor dan over het slachtoffer.

Hopelijk keert het gezond verstand snel terug in de raad van Tytsjerksteradiel en kan men, weliswaar met onderlinge verschillen, maar in gezamenlijkheid de grote problemen die er in de nabije toekomst voor onze gemeente liggen te lijf gaan en daarmee de belangen van onze inwoners zo goed mogelijk vertegenwoordigen. Waar deze hen voor hebben gekozen.

Gert van der Meijden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *